Het gebied rondom het Trasimenomeer houdt de herinnering aan verschillende buitengewone personages levend, die met hun diepe gevoel voor liefde, vrede en spiritualiteit, een onuitwisbaar stempel op Umbrië hebben gedrukt.
Volgens de legende werd prins Trasimenus, zoon van koning Tyrrhenus, verliefd op de nimf Agylle en wierp zich in het water van het meer om voor altijd bij haar te kunnen blijven en hun liefdesdroom te verwezenlijken. In nachten met noordenwind, wanneer deze als een klaagzang waait, zou Agylle nog steeds op zoek zijn naar haar geliefde.
Een van de plaatsen die je kunt bezoeken om je in dit liefdesverhaal in te leven, is het Isola Polvese, waar Agylle en Trasimenus elkaar zouden hebben ontmoet en verliefd zouden zijn geworden.
Vittoria Aganoor Pompilj, een dichteres van Armeense afkomst, werd in 1855 in Padua geboren.
In 1901 verhuisde ze naar Perugia, na haar huwelijk met Guido Pompilj, een groot geleerde, schrijver en Umbrisch parlementslid. Hier, aan de oevers van het Trasimenomeer, begon een nieuw hoofdstuk in haar leven en vond ze nieuwe poëtische inspiratie, ver weg van het leed van haar jeugd.
Tegenwoordig kan men het huis van de dichteres in Monte del Lago bezoeken, de plek die haar samen met haar man inspireerde tot de bundel “Nuove liriche” uit 1908.
Ter ere van Vittoria Aganoor Pompilj viert de gemeente Magione elk jaar de poëzie met het Festival delle Corrispondenze, briefwisselingenfestival, een belangrijk en gerenommeerd literair festival dat moderne schrijvers en dichters een podium biedt.
Franciscus van Assisi, symbool van vrede en eenvoud, werd in 1182 in Assisi geboren. Zijn missie bracht hem ertoe om door Umbrië te trekken om te bidden en te prediken.
In 1209 ging Franciscus naar Rome om de goedkeuring van zijn regel te vragen aan paus Innocentius III. Terug in Umbrië vestigde hij zich met de andere broeders in Rivotorto, op een plek die tegenwoordig bekend staat als Santuario del Sacro Tugurio, langs de weg die Assisi met Foligno verbindt. Het jaar daarop verhuisden de broeders echter naar een kleine plattelandskerk: Santa Maria degli Angeli, beter bekend als Portiuncola, tegenwoordig een bedevaartsoord voor pelgrims uit de hele wereld.
In 1211 kwam Franciscus ook naar het Trasimenomeer, op het eiland Maggiore, om de vastentijd door te brengen. Ter nagedachtenis aan hem werden op het eiland een kerk en een klooster gebouwd.
Een andere zeer belangrijke plaats ligt niet ver van Castel Rigone, in de plaats Feriano, waar een grote natuursteen wordt bewaard die bekend staat als het bed van Franciscus. Volgens de volkstraditie was het hier dat de heilige tijdens een van zijn vele reizen door Umbrië een slaapplaats vond.
Fra’ Giovanni Da Pian del Carpine werd in 1182 in Magione geboren.
Als franciskaner broeder en missionaris vertrok hij in 1245 vanuit Lyon naar Mongolië om een vredesbrief aan de Grote Khan te overhandigen namens paus Innocentius IV, waarmee hij de reis van Marco Polo met tientallen jaren vooruit was.
In 1246 slaagde broeder Giovanni erin de brief, vertaald in het Perzisch, te overhandigen, maar de Grote Khan reageerde negatief. Giovanni da Pian del Carpine heeft ons ook het verslag van deze missie nagelaten, getiteld “Historia Mongalorum”.
In het centrum van Magione, in de raadszaal van het gemeentehuis, zijn muurschilderingen van Gerardo Dottori te bezichtigen waaronder. de ontmoeting tussen Giovanni en de Grote Khan.
Het Trasimenogebied is ook de geboorteplaats van Santa Margherita, die wordt beschouwd als een geestelijke dochter van de Heilige Franciscus. Ze werd in 1247 geboren in Laviano, een gehucht dichtbij Castiglione del Lago, en vestigde zich na een trieste periode in Cortona, waar ze in 1247 als zuster van de Derde franciscaanse orde stierf.
Haar bekering was het resultaat van een diep berouw dat zij beleefde in de buurt van een eik die “del Pentimento” (van het berouw) werd genoemd, in de plaats I Giorgi in Castiglione del Lago. Ze werd in 1728 heilig verklaard door Benedictus XII en haar lichaam wordt bewaard in Cortona in de Basiliek van Santa Margherita.
In de vele schilderijen die haar leven illustreren, komt vaak de figuur van de hond voor, haar trouwe metgezel.
Franco Rasetti, geboren in 1901 in Pozzuolo Umbro, was natuurkundige en botanicus. Hij speelde een doorslaggevende rol in het onderzoek van Enrico Fermi naar radioactiviteit en was lid van de beroemde groep van de Via Panisperna. Franco Rasetti weigerde deel te nemen aan het atoombomproject en koos ervoor zich toe te leggen op natuuronderzoek. Door zijn weigering om mee te werken aan oorlogsinspanningen raakte Franco Rasetti bijna volledig in de vergetelheid.
In Pozzuolo Umbro is de Associazione Franco Rasetti gevestigd en staat een bronzen bostbeeld ter ere van hem.
